|
|
|
|
| ဘ၀ထဲက ရတနာ၊ ရင္ထဲက ကဗ်ာ (၅၁) |
(၁) ဘႀကီးေအာင္ရဲ႕ ဒုကၡ အသက္ကေလး ခုႏွစ္ဆယ္ေက်ာ္ေတာ့ ဒီလုိ အိုျခင္းဒုကၡကုိ ေရးဖြဲ႕မိပါတယ္။ (၂) (၃) ႏွစ္ျပည့္သြားတဲ့ အငယ္ဆုံးေျမးမကေလးက “မာယာ” တဲ့။ ေျမးမကေလး မာယာအေၾကာင္းကုိ ကဗ်ာစပ္မိတာက ဒီလုိပါ။ မာယာရွင္မ “မာယာ” ကေလး သံုးႏွစ္ျပည့္ မာယာရဲ႕ေမြးေန႔က ေမလ (၇) ရက္ေန႔ပါ။ အိမ္မွာ ျမန္မာလိုေျပာေပး ေလ့က်င့္ေပးထားေတာ့ ျမန္မာလုိ ေျပာတတ္ပါတယ္။ ေက်ာင္းမွာေတာ့ ဒတ္ခ်္လုိေျပာရတာေပါ့ေလ။ သူ႔အစ္မ (၅) ႏွစ္အရြယ္ စႏၵရာနဲ႔ က်ေတာ့ ျမန္မာလုိေျပာၾကတယ္။ ကၽြန္ေတာ္က ေရႊတိဂံု၊ မဟာျမတ္မုနိပံုေတြျပၿပီး “ဘုရား ဘုရား” လုိ႔ျပတယ္။ လက္အုပ္ခ်ီ ရွိခုိးခုိင္းတယ္။ ဒီေတာ့ ဘုရားပံုျမင္တာနဲ႔ တၿပိဳင္နက္ “ဖုိးဖုိး ဘုရား” ဆုိၿပီး လက္အုပ္ကေလး ခ်ီေတာ့တာပဲ။ “သားအခ်စ္ ေျမးအႏွစ္” ဆုိတဲ့အတုိင္း ကၽြန္ေတာ္ကလည္း ေျမးကေလးေတြကုိ ခ်စ္ရေတာ့တာေပါ့။ ဥေရာပေရာက္ ကေလးေတြက ဒတ္ခ်္နဲ႔ ျပင္သစ္စာတတ္မွ ျဖစ္မွာကုိး။ ဘယ္လ္ဂ်ီယမ္ႏိုင္ငံကလည္း ေဟာ္လန္နဲ႔နီးတဲ့အပုိင္းက ဒတ္ခ်္လိုေျပာ၊ ျပင္သစ္နဲ႔နီးတဲ့အပုိင္းက ျပင္သစ္လုိေျပာေလေတာ့ ဒီႏွစ္ဘာသာစလံုး ေက်ာင္းေတြ ႐ံုးေတြမွာ တရား၀င္ဘာသာစကားေတြ ျဖစ္ေနရတယ္။ ဒီအထဲမွာ အဂၤလိပ္စကားက ကမၻာသံုးျဖစ္ေလေတာ့ အဂၤလိပ္စာလည္း သင္ရေသးတယ္။ စႏၵရာတုိ႔ မာယာတုိ႔က ျမန္မာေသြးေတြမုိ႔ ျမန္မာစကားနဲ႔ ဗုဒၶဘာသာကိုလည္း သိနားလည္ေအာင္ သင္ေပးထားရေသးတယ္။ ကေလးေတြမုိ႔ သင္လြယ္၊ တတ္လြယ္တာေပါ့။ ေတာ္ေတာ္ေတာ့ မလြယ္ေၾကာဘဲ။ အင္း …. ဘာသာစကားေတြေတာ့ မတတ္မျဖစ္ တတ္ရေတာ့မွာေပါ့ေလ။ ။ ေခတ္ၿပိဳင္ဂ်ာနယ္ အတြဲ (၁၄၇)၊ ၾသဂုတ္ ၂၀၀၅ |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |