တင္မွသာ ေရာင္းခ်ရမည္ျဖစ္ၿပီး မွတ္ပံုတင္ထားျခင္းမရိွပါက ဖမ္းဆီးမည္ဟု သိရေၾကာင္း ေရႊလီရိွ ကုန္စံုဆိုင္ရွင္တဦးက ေျပာသည္။
၎က “ပစၥည္းအမယ္ေတြက အမ်ားႀကီးဆိုေတာ့ တခုခ်င္းမွတ္ပံုတင္ဖို႕ဆိုတာ မျဖစ္ႏိုင္ဘူး
ေလ။ ကုန္ပစၥည္းတခုကို တႀကိမ္ မွတ္ပံုတင္စစ္ေဆးခံရင္ ယြမ္ (၂၀၀) ေက်ာ္ ျမန္မာက်ပ္ေငြ
(၄) ေသာင္းေလာက္က်တယ္။ အဲဒါ ေလးလ တခါ၊ တႏွစ္သံုးႀကိမ္သြားၿပီး အစစ္ေဆးခံရမွာ ဆိုေတာ့ ဘယ္လိုမွ မကိုက္ႏိုင္ေတာ့ဘူး” ဟု ေျပာသည္။
လက္လီဆိုင္မ်ားအေနျဖင့္ လက္ကားဆိိုင္ႀကီးမ်ား၏ ဆိုင္လိုင္စင္မိတၱဴႏွင့္ ကုန္ပစၥည္း၀ယ္ယူ သည့္ ေျပစာ စာရြက္မ်ား ျပသႏိုင္မွသာ တ႐ုတ္အာဏာပိုင္မ်ားက ေရာင္းခ်ခြင့္ေပးသည္ဟုု ကုန္စံုဆိုင္ရွင္တဦးက ေျပာသည္။
၎က “အေမႊးတိုင္တို႔၊ ဆန္တို႕ကေတာ့ သူတို႕ဘာမွမေျပာဘူး၊ ေရွ႕မွာခင္းထားၿပီး က်န္တဲ့
ပစၥည္းေတြကေတာ့ ေနာက္မွာ ၀ွက္ထားရတယ္၊ အေၾကာင္းသိတဲ့ ေဖာက္သည္ေလာက္ပဲ ေရာင္းလို႕ရတာေပါ့၊ ခိုး၀ွက္ေရာင္းေနရတာပဲ” ဟု ေျပာသည္။
ဆန္၊ ကြမ္းႏွင့္ ကြမ္းယာပစၥည္းမ်ား၊ ေဆးေပါ့လိပ္ စသည့္ ပစၥည္းအခ်ိဳ႕ကိုမူ ေရာင္းခြင့္ ေပးထားသျဖင့္ တ႐ုတ္အာဏာပိုင္မ်ား၏ လုပ္ထုံုးလုပ္နည္းကို နားမလည္ျဖစ္ၾကရသည္
ဟု ေစ်းသည္မ်ားက ေျပာသည္။
၎တို႔အေနျဖင့္ ႏိုင္ငံေတာ္အခြန္၊ ေရႊလီအခြန္၊ လုံၿခံဳေရးအခြန္၊ သန္႔ရွင္းေရးအခြန္၊ က်န္းမာေရးကတ္ စသည့္ အခြန္အခမ်ားကိုလည္း လစဥ္ တ႐ုတ္ယြမ္ေငြ (၄၀၀) ခန္႔
ေပးၿပီး ေစ်းေရာင္းေနၾကျခင္းျဖစ္သည္ဟု သိရသည္။
ျမန္မာဘက္မွ ၀င္ေရာက္လာသည့္ မုန္႔ပဲသေရစာ၊ လက္ဖက္ထုပ္၊ အခ်ိဳရည္ဘူး၊ စီးကရက္၊ တိုင္းရင္းေဆး၀ါးမ်ား၊ ငါးပိ၊ ငံျပာရည္၊ စားဆီ စသည့္စားေသာက္ကုန္မ်ားႏွင့္ ထိုင္းႏိုင္ငံလုပ္ စားသုံးကုန္ပစၥည္းမ်ား ေရာင္းခ်ခြင့္ ပိတ္ပင္ခံထားရသည္။
တ႐ုတ္ျပည္ဘက္တြင္ ေရာင္းခ်ရန္ ျမန္မာျပည္ဘက္မွ ေမာင္းလာသည့္ ႏြားမ်ားကိုလည္း မၾကာေသးမီရက္ပိုင္းက ဖမ္းဆီးခဲ့ၿပီး ထိုင္းႏိုင္ငံလုပ္ စားအုန္းဆီမ်ားကိုလည္း သိမ္းယူမႈ မ်ားရိွခဲ့သည္။
|