ေခတ္ၿပိဳင္ - ဦးမိုးႀကိဳး အခုလက္ရွိလုပ္ကုိင္ေနတဲ့ အဖြဲ႕အစည္းအမည္နဲ႔ လုပ္ငန္းစဥ္ေတြကို အက်ဥ္းခ်ဳံးမိတ္ဆက္ေပးပါဦး။

ဦးမုိးႀကိဳး - က်ေနာ္အခုလက္ရွိလုပ္ကုိင္ေနတာ “ျမန္မာျပည္သူမ်ားအေရး ပူးတြဲလႈပ္ရွားမႈေကာ္မတီ” (Joint Action Committee For Burma Affairs) ျဖစ္ပါတယ္။ ေဂ်ေအစီဘီေအလုိ႔ လူအမ်ားသိပါတယ္။ ေရႊ႕ေျပာင္းအလုပ္သမားေတြ အထူးသျဖင့္ အေ၀းေရာက္ ျမန္မာျပည္သူျပည္သားေတြရဲ႕ သာေရးနာေရးနဲ႔

အလုပ္သမားအေရးေတြကို ထုိင္း-ျမန္မာအဖြဲ႕အစည္းေတြ၊ အျခားအန္ဂ်ီအုိအဖြဲ႔အစည္းေတြနဲ႔ ဆက္စပ္ လုပ္ကုိင္ေနပါတယ္။

ေခတ္ - အဲဒီအဖြဲ႕ကုိ ဘယ္လုိပံုစံနဲ႔ ဖြဲ႕စည္းထားၿပီး ဦးမုိးႀကိဳးက ဘာတာ၀န္ကုိ ယူထားပါသလဲ။

မုိး - က်ေနာ္တုိ႔အဖြဲ႕ကို ေရႊ႕ေျပာင္းအလုပ္သမား အမ်ဳိးအစားေပါင္းစံုက ကိုယ္စားလွယ္ေတြနဲ႔ အလုပ္အမႈေဆာင္အဖြဲ႕ဖြဲ႕ၿပီး တႏွစ္သက္တမ္းရွိတဲ့ တာ၀န္ေပးပါတယ္။ လက္ရွိမူ၀ါဒေရးရာဦးေဆာင္အဖြဲ႕ တာ၀န္ခံ (ဥကၠ႒) ေနရာကုိ က်ေနာ္ထမ္းေဆာင္ပါတယ္။

ေခတ္ - အလုပ္အမႈေဆာင္အဖြ႕ဲ႕ကို ဘယ္လုိပံုစံမ်ဳိးနဲ႔ေရြးခ်ယ္ၿပီး ခံစားပုိင္ခြင့္အေနနဲ႔ေကာ ဘယ္လုိရွိပါ သလဲ။

မိုး - ၿပီးခဲ့တဲ့ ဇြန္လတုန္းက တႏွစ္ျပည့္မ်က္ႏွာစံုညီ အထူးအစည္းအေ၀းေခၚယူၿပီး အခ်ိန္ျပည့္တာ၀န္က ဘယ္သူ၊ အခ်ိန္ပုိင္းတာ၀န္ကဘယ္သူ၊ ေနာက္ၿပီး မိမိေရာက္ရွိရာ ေဒသကုိယ္စားလွယ္ကဘယ္သူ စသည္ျဖင့္ မဲေပးေရြးခ်ယ္ၿပီး လုပ္ပုိင္ခြင့္ေတြ ခြဲေ၀သတ္မွတ္ပါတယ္။ ေရႊ႕ေျပာင္းအလုပ္သမားေတြနဲ႔
အေ၀းေရာက္ျမန္မာျပည္သားေတြဆီကေန မိသားစုပံုစံ ညီအစ္ကုိေမာင္ႏွမပံုစံ ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္မႈကုိ ျပန္လည္ရရွိျခင္းဟာ က်ေနာ္တုိ႔အဖြဲ႕ရဲ႕ ခံစားပုိင္ခြင့္ျဖစ္ပါတယ္။

ေခတ္ - ဦးမုိးႀကိဳးတုိ႔အဖြဲ႕က မဲေဆာက္မွာရွိတဲ့ က်န္တဲ့အလုပ္သမားအဖြဲ႕အစည္းေတြနဲ႔ ဘယ္လုိဘယ္ပံု ကြာျခားမႈရွိပါသလဲ။

မုိး - ဒီေနရာမွာ က်ေနာ္တို႔အဖြ႕ဲအေၾကာင္းပဲ က်ေနာ္ေျပာခ်င္ပါတယ္။ အခုအထိ က်ေနာ္တုိ႔ဟာ မိသားစု ပံုစံ၊ ညီအစ္ကုိေမာင္ႏွမပံုစံ ကုိယ္ထူကုိယ္ထ အက်ဳိးေဆာင္အဖြဲ႕အေနနဲ႔ပဲ လႈပ္ရွားေနပါတယ္။ ထိေတြ႕၊ ထပ္မံထိေတြ႕၊ အႀကိမ္ႀကိမ္ထိေတြ႕၊ အလံုးစံုထိေတြ႕ ဆုိသလုိေပါ့ဗ်ာ။

ေခတ္ - မိသားစုပံုစံ၊ ညီအစ္ကုိေမာင္ႏွမပံုစံဆုိတာကုိ ေပၚလြင္ေအာင္ လုပ္ပံုကုိင္ပံု နမူနာေလးမ်ား ေျပာျပႏိုင္မလား။

မုိး - ေရႊ႕ေျပာင္းအလုပ္သမားေတြ အလုပ္ျပဳတ္လာၾကတဲ့အခါ ဒါမွမဟုတ္ အလုပ္သမားျပႆနာေတြကို ရင္ဆုိင္ႀကံဳေတြ႕ေနရတဲ့အခါမ်ဳိးမွာ က်ေနာ္တုိ႔က အလုပ္သမားအခြင့္အေရးက ဒီလုိရွိတယ္၊ ဥပေဒမွာ ေဖာ္ျပထားတဲ့အတုိင္း ဒီလုိၿငိမ္းၿငိမ္းခ်မ္းခ်မ္း ေတာင္းဆုိၾကည့္မယ္၊ ဘယ္လိုမွ ညႇိႏႈိုင္းမရတဲ့အခါက်မွ ၿငိမ္းၿငိမ္းခ်မ္းခ်မ္း ဆႏၵျပမယ္ဆုိတဲ့ နည္းနာေတြရယ္၊ သူတုိ႔အခြင့္အေရးကို သူတုိ႔ကုိယ္တုိင္သိၿပီး ကုိယ္တုိင္အားထုတ္ခ်င္လာေအာင္ စည္း႐ံုးလမ္းျပေပးပါတယ္။ အဲဒီလုိ ညီအစ္ကိုေမာင္ႏွမေတြ အခက္အခဲႀကံဳေတြ႕တဲ့အခါတုိင္း အျခားေသာ ထုိင္းနဲ႔ ျမန္မာအဖြဲ႕အစည္းေတြကို အက်ဳိးအေၾကာင္း ေျပာျပၿပီး စားေရရိကၡာနဲ႔ အလႉေငြေတြကုိ ေ၀ငွခ်င္လာေအာင္ ရွင္းျပေပးပါတယ္။ က်ေနာ္တု႔ိမွာရွိတဲ့ အျခားေသာ ညီအစ္ကုိအဖြဲ႕အစည္းေတြရဲ႕ လံုၿခံဳေရးရိပ္သာေတြမွာ ေနရာခ်ထားႏုိင္ေအာင္ ေမတၱာရပ္ခံ ေပးပါတယ္။ ဥပမာအားျဖင့္ ၿပီးခဲ့တဲ့ ၂၀၀၅ ခုႏွစ္ ဧၿပီလ (၁၈) ရက္တုန္းက မဲေဆာက္ၿမိဳ႕ ယူနီအိုးရွင္း အထည္ခ်ဳပ္စက္႐ံုက အလုပ္သမား (၁၅၂) ေယာက္ ဆႏၵျပတဲ့ကိစၥမ်ဳိး၊ ၂၀၀၆ ခုႏွစ္ ဧၿပီလ (၇) ရက္က မဲေဆာက္ၿမိဳ႔ ကြမ္တံုေခၚ ဂ်ီအက္စ္အက္စ္ သုိးေမြးစက္႐ံုက အလုပ္သမား (၁၇၆) ေယာက္ ဆႏၵျပတဲ့ ကိစၥမ်ဳိး၊ ၂၀၀၆ ခုႏွစ္ စက္တင္ဘာလ (၁၁) ရက္ မဲေဆာက္ၿမိဳ႕ မယ္ကုေက်းရြာက ဖုပုိသုိးေမြးစက္႐ံုမွာ အလုပ္သမား (၆၀၀) ေက်ာ္ဆႏၵျပတဲ့ကိစၥမ်ဳိးနဲ႔ အခု ၂၀၀၇ ခုႏွစ္ ဇန္န၀ါရီလ (၁၂) ရက္ေန႔မွာ အလုပ္ျပဳတ္လာၾကတဲ့ ဖုပုိအလုပ္သမား (၂၃၁) ေယာက္ကုိ ေနရာခ်ထားေရးကိစၥမ်ဳိးေတြမွာ က်ေနာ္တုိ႔ အဖြဲ႕ရဲ႕ မိသားစုပံုစံ ညီအစ္ကုိေမာင္ႏွမပံုစံကုိ ေဖာ္ျပႏုိင္ခဲ့မယ္လုိ႔ ထင္ပါတယ္။ အလားတူပဲ အဖြဲ႕စံုလု႔ိေခၚတဲ့ LLC, TLC စတဲ့ ထုိင္းအက်ဳိးေဆာင္အဖြဲ႕ႏွစ္ဖြဲ႕ရယ္၊ FTUB, BLSO, BLC စတဲ့ ျမန္မာအက်ဳိးေဆာင္အဖြ႕ဲ (၃) ဖြဲ႕ရယ္၊ BWU, NDD, SAW, ABSDF, MAETAO CLINICS စတဲ့ အဖြဲ႕အစည္းေတြရဲ႕ အကူအညီ ေတြလည္း ပါ၀င္ပါတယ္လုိ႔ ေက်းဇူးတင္စကားေျပာလုိပါတယ္။

ေခတ္ - အဲဒီလုိ အလုပ္ျပဳတ္လာၾကတဲ့ အလုပ္သမားေတြကုိ ဦးမုိးႀကိဳးတုိ႔အဖြဲ႕က ေခၚယူေစာင့္ေရွာက္ ထားရတာမ်ဳိးေတြ ရွိသလား။ ရွိရင္ သူတုိ႔ေတြအတြက္ ဘယ္လုိအကူအညီမ်ဳိးေတြေပးပါသလဲဆုိတာ သိပါရေစ။

မုိး - ရွိပါတယ္။ ဘယ္လုိေျဖရွင္းေပးသလဲဆုိတာ အထက္မွာလည္း ရွင္းျပခဲ့ၿပီးပါၿပီ။ အခုခင္ဗ်ားကုိ ေျပာျပေနတဲ့အခ်ိန္မွာ က်ေနာ္တို႔အဖြဲ႕ရဲ႕ “တုိက္ရဲသူရိပ္သာ” မွာ ဖုပုိသုိးေမြးစက္႐ံုက အလုပ္သမား (၃၄) ေယာက္ရယ္၊ အထည္ခ်ဳပ္စက္႐ံုတခုက အလုပ္သမား (၃) ေယာက္ရယ္ကုိ ေစာင့္ေရွာက္ထားတာ မ်က္ျမင္ပါပဲ။ စာေရးဆရာတခ်ဳိ႕နဲ႔ အတုိက္အခံေခါင္းေဆာင္တခ်ဳိ႕လည္း အဲဒီအလုပ္သမားေတြကုိ ဗဟုသုတေ၀မွ်ရင္း စားစရာေတြ ေ၀ငွသြားတာရွိပါတယ္။ ေရွ႕မွာလည္း ဒီလုိပဲ က်ေနာ္တုိ႔လုပ္ခဲ့ပါတယ္။ ျမန္မာဘုန္းေတာ္ႀကီးေက်ာင္းအခ်ဳိ႕ဆီက စားေရရိကၡာေတြဟာ အဲဒီလုိ ဒုကၡေရာက္လာသူေတြအတြက္ အာဟာရျဖစ္တယ္ဆုိတာ ဒီေနရာမွာ မွတ္တမ္းတင္ခ်င္ပါတယ္။ စာနာေထာက္ထားမႈရွိတဲ့ ျမန္မာ အက်ဳိးေဆာင္အဖြဲ႕ေတြ၊ ထုိင္းအဖြဲ႕ေတြနဲ႔ အန္ဂ်ီအုိအဖြဲ႕အခ်ဳိ႕၊ သတင္းဌာနအခ်ဳိ႕ကုိလည္း ေက်းဇူးတင္ ေၾကာင္း ဒီေနရာမွာ ထပ္မံေျပာၾကားခ်င္ပါတယ္။

ေခတ္ - ဦးမုိးႀကိဳးတုိ႔အဖြဲ႕အေနနဲ႔ “ျမန္မာျပည္သား” ဆုိတဲ့ စာေစာင္ေလးထုတ္ေ၀တယ္လုိ႔ သိရပါတယ္။ အဲဒီစာေစာင္ကုိ ဘယ္လုိပံုစံနဲ႔ထုတ္ေ၀ၿပီး ဘယ္လုိပရိသတ္မ်ဳိးအတြက္ ရည္ရြယ္ထုတ္ေ၀တာပါလဲ။

မုိး - ဟုတ္ပါတယ္။ က်ေနာ္တုိ႔အဖြဲ႕မွာ ျမန္မာျပည္သားစာေစာင္ ထုတ္ေ၀လာတာ ၂၀၀၅ ခုႏွစ္ ၾသဂုတ္လ ကတည္းကဆုိေတာ့ တႏွစ္ခြဲေလာက္ရွိပါၿပီ။ လစဥ္မပ်က္ မရွိရွိတဲ့ၾကားက မိတၱဴကူးၿပီး အေႂကြးခံၿပီး ထုတ္ေ၀ျဖန္႔ခ်ိခဲ့ပါတယ္။ ေရႊ႕ေျပာင္းအလုပ္သမားေတြနဲ႔ အေ၀းေရာက္ျမန္မာျပည္သားေတြဟာ က်ေနာ္တို႔ေပးေ၀ခ်င္တဲ့ ပရိသတ္ေတြပါပဲ။ ျမန္မာျပည္သားစာေစာင္မွာ အလႉေငြထည့္၀င္သူမ်ားဆုိတဲ့ စာမ်က္ႏွာကုိ လစဥ္ေဖာ္ျပေပးပါတယ္။ “ေဂ်ေအစီဘီေအဆုိတာ သင္အပါအ၀င္ ျမန္မာျပည္သား ညီအစ္ကုိေမာင္ႏွမေတြရဲ႕ မိသားစုပံုစံ အဖြဲ႕အစည္းျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒါေၾကာင့္ သင္တတ္ႏုိင္တဲ့အခ်ိန္၊ လုပ္အားနဲ႔ အလႉေငြေတြကုိ ပံ့ပုိးကူညီၾကဖုိ႔ ဖိတ္ေခၚပါတယ္” လုိ႔ က်ေနာ္တုိ႔ေဖာ္ျပခဲ့ပါတယ္။

ေခတ္ - ေဂ်ေအစီဘီေအကုိ စတင္ထူေထာင္လုပ္ကုိင္ဖုိ႔ ဘယ္လုိအေၾကာင္းတရားေတြက ဦးမုိးႀကိဳးကုိ ေစ့ေဆာ္ပါသလဲ။

မုိး - ၿပီးခဲ့တဲ့ ၂၀၀၄ ခုႏွစ္ စက္တင္ဘာလေလာက္တုန္းက မဲေဆာက္ၿမိဳ႕ သစၥာပန္း႐ံုး (ျမဴနီစီပယ္႐ံုး) အနီးက ဆင္ႏွစ္ေကာင္ ေငြပန္းတိမ္စက္႐ံုမွာရွိတဲ့ အလုပ္သမား (၉၄) ေယာက္ရဲ႕ ဆႏၵျပပြဲကေန ေဂ်ေအစီဘီေအျဖစ္လာဖုိ႔ အေၾကာင္းဖန္ခဲ့တာပါ။ အဲဒီဆႏၵျပပြဲမွာ အရင္လုပ္အားခ (၅၅) ဘတ္ကေန (၈၀) ဘတ္ရရွိၿပီး အရင္အုိတီေၾကး (၅) ဘတ္ကေန (၁၅) ဘတ္အထိရရွိေအာင္ ျမန္မာဆရာေတာ္ႀကီး တပါးနဲ႔တြဲၿပီး အနီးကပ္ အက်ဳိးေဆာင္ကူညီခဲ့ပါတယ္။ အဲဒီမွာပဲ တုိ႔ျမန္မာျပည္သားေတြ တုိ႔အလုပ္သမား ေတြအေနနဲ႔ အလုပ္သမားအခြင့္အေရးကုိနားလည္ၿပီး စုေပါင္းညီညာရင္ ေအာင္ေၾကာင္းျဖာႏုိင္တယ္လုိ႔ ယံုၾကည္စိတ္နဲ႔ ဒီအဖြဲ႕ကုိ ဖြဲ႕ခဲ့တာျဖစ္ပါတယ္။

ေခတ္ - အဖြဲ႕မွာ အဖြဲ႕၀င္အေနနဲ႔ လက္ခံတာမ်ဳိးေကာ ရွိပါသလား။ ရွိရင္ဘယ္လုိပံုစံနဲ႔ လက္ခံပါသလဲ။

မုိး - ရွိပါတယ္။ အဖြဲ႕၀င္ပံုစံေဖာင္ထဲမွာ ေဖာ္ျပထားတဲ့ အခ်က္အလက္ေတြကုိ ျဖည့္ရပါတယ္။ အဖြဲ႕၀င္ပံုစံ ေတြေလွ်ာက္ေ၀ၿပီး လူအင္အားစုေဆာင္းတာမ်ဳိးေတာ့ လံုး၀မရွိပါဘူး။ ေစတနာ့၀န္ထမ္းစိတ္နဲ႔ ႐ုိး႐ိုးသားသား ထမ္းေဆာင္ခ်င္သူတုိင္းကုိ အခ်ိန္ပုိင္း၊ အခ်ိန္ျပည့္၊ မိမိရွိရာေနရာမွာ တာ၀န္ေပးပါတယ္။

ေခတ္ - စတင္ဖြဲ႕စည္းလုပ္ကုိင္စဥ္က ႀကံဳေတြ႕ခဲ့ရတဲ့ အခက္အခဲတခ်ဳိ႕နဲ႔ အဖြဲ႕ထူေထာင္ၿပီးေနာက္ပုိင္း တုိးတက္မႈရွိလာတဲ့ အေနအထားေလးေတြကုိ အက်ဥ္း႐ံုးေျပာျပေပးပါဦး။

မုိး - ေစာေစာကေျပာခဲ့သလို ၂၀၀၄ ခုႏွစ္ စက္တင္ဘာလ ဆႏၵျပပြဲဆီကေန အဖြဲ႕အစည္းထူေထာင္ဖုိ႔ ဆႏၵရွိခဲ့ေပမယ့္ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းမွာလုိလုိ၊ အသိအိမ္တအိမ္မွာလုိလုိ၊ လက္ဖက္ရည္ဆုိင္မွာလုိလုိနဲ႔ စတင္ရပ္တည္ခဲ့ရပါတယ္။ ၂၀၀၅ ခုႏွစ္ ဇြန္လက်မွ မင္းလည္းထည့္ ငါလည္းထည့္ နာယကဆရာေတာ္ ေတြလည္းထည့္ဆုိတဲ့ပံုစံနဲ႔ ႐ံုးခန္းေလးဘာေလးဖြင့္ႏုိင္ခဲ့ပါတယ္။ ဒီလုိအေျခအေနမ်ဳိးမွာေတာင္ ျမန္မာျပည္သားေတြရဲ႕ တတပ္တအားစိတ္ထားကုိ ယံုၾကည္ကုိးစားစြာနဲ႔ “ျမန္မာျပည္သား” စာေစာင္ကုိ လစဥ္ထုတ္ေ၀ႏုိင္ခဲ့ပါတယ္။ အခုေနာက္ဆံုး က်ေနာ္တုိ႔ရဲ႕ လႈပ္ရွားႏုိင္စြမ္းကုိ အသိအမွတ္ျပဳတဲ့ ရဲေဘာ္ မိတ္ေဆြေတြကေနၿပီးေတာ့ ၂၀၀၆ ခုႏွစ္ စက္တင္ဘာလကစၿပီး အခုခင္ဗ်ားျမင္ရတဲ့ “တုိက္ရဲသူရိပ္သာ” ကုိ ဖြင့္လွစ္ေစခဲ့တာဟာ တုိးတက္မႈပါပဲ။ ဒီရိပ္သာကုိအမာခံျပဳၿပီးေတာ့ ေဟာေျပာပြဲေတြ၊ ေဆြးေႏြးပြဲေတြ၊ ေပ်ာ္ပြဲရႊင္ပြဲေတြနဲ႔ ေရႊ႕ေျပာင္းအလုပ္သမားေတြကုိ ညီအစ္ကိုေမာင္ႏွမေတြ မိသားစုေတြလုိပံုစံနဲ႔ ေႏြးေထြးစြာစုစည္းခြင့္ ရရွိေနတာဟာ တုိးတက္မႈပါပဲ။

ေခတ္ - ေရွ႕ဆက္လုပ္ကုိင္သြားမယ့္အထဲမွာ ဘယ္ေလာက္အတုိင္းအတာအထိ အလုပ္သမားေတြရဲ႕ အက်ဳိးကုိ ကူညီသြားဖုိ႔ စဥ္းစားထားပါသလဲ။

မုိး - အလုပ္သမားအခြင့္အေရးဟာ လူ႔အခြင့္အေရးျဖစ္တယ္။ အိပ္ခ်္အုိင္ဗြီ ေအအုိင္ဒီအက္စ္ ပညာေပး လုပ္ငန္းေတြဟာ လူထုန႔ဲပုိၿပီး နီးစပ္သင့္တယ္။ ကေလးစာေစာင္သင္တန္းေက်ာင္းကေလးတေက်ာင္း ရွိျခင္းဟာ ကေလးမိဘမ်ားျဖစ္တဲ့ ေရႊ႕ေျပာင္းအလုပ္သမားေတြအတြက္ ပညာေပးေဆြးေႏြးပြဲေတြကုိ သူတုိ႔ဘ၀နဲ႔နီးစပ္ေစတယ္။ ဆုိလုိတာက အလုပ္သမားအခြင့္အေရး ေဆြးေႏြးပြဲေတြနဲ႔ ေအအုိင္ဒီအက္စ္ ပညာေပးေဆြးေႏြးပြဲေတြကုိ မဲေဆာက္မွာသာမက မယ္ရမတ္၊ ဖုတ္ဖ၊ အုန္းဖန္စတဲ့ တပ္ခ္ခ႐ိုင္တြင္းမွာ ရွိတဲ့ ျမန္မာလူထုကုိ ေဆြးေႏြးေဟာေျပာမယ္၊ ေရႊ႕ေျပာင္းအလုပ္သမား စာသင္ေက်ာင္းတေက်ာင္းကုိ အကူအညီရရင္ ထူေထာင္ခ်င္တယ္။ အကူအညီမရရင္လည္း ထူေထာင္ၿပီးသား စာသင္ေက်ာင္းေတြကုိ တတ္ႏုိင္သေလာက္ ကူညီသြားမယ္။ လူထုကုိ ပညာေပးတယ္ဆုိတာထက္ လူထုဆီက ဘာပညာေတြ ဘာအေတြ႕အႀကံဳေတြကုိ ရႏုိင္မလဲဆိုတဲ့အေပၚမွာ ပုိမုိထိေတြ႕ဆက္စပ္သြားခ်င္ပါတယ္။

ေခတ္ - ေနာက္ဆံုးေမးခ်င္တာကေတာ့ ျမန္မာအလုပ္သမားေတြအေနနဲ႔ အခုလို သူမ်ားတုိင္းျပည္မွာ အခက္အခဲမ်ဳိးစံုနဲ႔ရင္ဆုိင္ၿပီး အလုပ္လာလုပ္ၾကရတဲ့ ဘ၀ေတြကေန လြတ္ေျမာက္ၿပီး ကုိယ့္ႏုိင္ငံမွာပဲ ေအးေအးခ်မ္းခ်မ္းနဲ႔ လုပ္ကုိင္ႏုိင္မယ့္ အေနအထားမ်ဳိးကုိ အျမန္ဆံုးေရာက္ရွိေအာင္ က်ေနာ္တုိ႔အားလုံုး ဘာေတြလုပ္ၾကရင္ေကာင္းမလဲလုိ႔ ဦးမုိးႀကိဳးစဥ္းစားထားတာမ်ားရွိရင္ သိပါရေစ။

မုိး - အဓိကကေတာ့ဗ်ာ၊ အႏွစ္ခ်ဳပ္ဘာလဲဆုိေတာ့ ၿခံဳငံုသိရွိေစခ်င္တာပါပဲ။ အခုလုိ က်ေနာ္တုိ႔တမ်ဳိးသား လံုး တတုိင္းတျပည္လံုး ဆင္းရဲက်ပ္တည္းၿပီး ေအာက္က်ေနာက္က်ႏုိင္ရတာဟာ မိသားစုတစုတည္းမွာ ေလွ်ာက္စဥ္းစားရင္ ဥပမာဗ်ာ - အေဖက အရက္ေသာက္လုိ႔ အေမက ႏွစ္လံုးသံုးလံုးကစားလုိ႔ အစ္ကုိႀကီးက ဖဲ႐ိုက္လုိ႔ စသျဖင့္ အေျဖရွာ အျပစ္တင္ေနတာမ်ားပါတယ္။ တကယ္က အရင္းစစ္ေတာ့ အျမစ္ေျမကဆုိသလုိ စနစ္မေကာင္းလုိ႔ အစုိးရမေကာင္းလုိ႔ ျမန္မာျပည္တြင္းမွာလည္း ျပည္တြင္းမုိ႔လုိ႔ ျမန္မာျပည္ပမွာလည္း ျပည္ပမုိ႔လုိ႔ အနည္းနဲ႔အမ်ားဆုိသလုိ မတရားအလုပ္ခံေနၾကရတာပါပဲ။ အဲဒါေၾကာင့္ အႏွစ္ခ်ဳပ္ကုိသိ၊ အျပစ္တကယ္ရွိသူကုိ သိၾကၿပီး တေယာက္တလက္တအားဆုိတာ သြက္လက္တဲ့ျမား၊ ထက္ျမက္တဲ့ဓားပဲလုိ႔ ႏိႈးေဆာ္တုိက္တြန္းခ်င္ပါတယ္။ မတရားတဲ့အစုိးရ အစုတ္ပလုတ္ကုိ တကယ္ျဖဳတ္ခ်င္ရင္ တကယ္လုပ္ အဟုတ္ျပဳတ္မွာပါ။ ကယ္တင္ရွင္မရွိပါဘူး။ ျမန္မာျပည္ကုိခ်စ္တဲ့ အေ၀းေရာက္ျမန္မာနဲ႔ အနီးကပ္ျမန္မာေတြက စစ္ဖိနပ္ေအာက္က ျမန္မာျပည္ကုိ ပူးေပါင္းကယ္တင္သြားၾကဖုိ႔ လုိတယ္လုိ႔ ေျပာခ်င္ပါတယ္ဗ်ာ။ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။     ။